De liefde overwint alles.


Wanneer je mag opmerken, dan zie je zo die wonderlijk mooie rode draad in het leven. De leiding van de Heilige Geest. Dat proces wat alle dingen doet medewerken ten goede.

Eerst is daar die roeping. Vervolgens de bekwaming. Ja, en dan komt er natuurlijk een opdracht in je leven. Er gebeurt immers niets bij geval. Dan mag je door hetgeen in je leven is gebeurd de wijsheid krijgen om anderen te helpen.

De Heere schenkt het geloof. Op de leerschool van vrije genade wordt het beproefd en gelouterd. Zodat uiteindelijk goud uit de oven komt. Maar dan gaat de Heere er ook gebruik van maken. Hij zet mensen in, in de strijd van het leven. Op verschillende plaatsen. En dan is er voor de Heere geen onderscheid. Hij kwam immers Zelf tot het uitschot van de maatschappij. Juist die zocht Hij op………………….

Doch dan komt het. De ene mens kan de weg van de andere soms niet begrijpen. Gaat het doen en laten van die ander verdacht stellen. Ja, en dan gaat het uiteindelijk al mis. Dan ontstaat er toch een soort oorlog. Zo van: Jij dwaalt en ik ben op de goede weg……………..Met alle gevolgen van dien…………………..

Zij die wat meer geoefend zijn laten die hoogmoedige mensen praten. Ze gaan gewoon hun eigen weg. Die hen toch door de Heere is gewezen. Ze brengen het Evangelie overal. En ze slaan niemand over. Het zijn de mensen die zich niet meer zo laten meeslepen door dat leven van op en neer. Ze hebben wat meer vaste grond onder hun voeten gekregen. Ja, ze zijn altijd vol goede moed.

Er zullen altijd mensen zijn (en predikanten) die last blijven houden van die pieken en dalen in hun geloofsleven. Die uiteindelijk niet zonder dat gevoel kunnen. Er zijn ook mensen die meest leven op de hoogte van het geloof. Zij kunnen die kleingelovigen en die wankelmoedigen ( die meer naar dat vaste Fundament zoeken) veel onderwijs geven. Maar daarentegen ook veel leed berokkenen. Ze begrijpen dan zogenaamd niets van dat tobbende leven. Zijn ze op dat moment echt helemaal vergeten dat ze ook zelf door de Heere zo vaak uit de golven omhoog zijn getrokken?

Er zijn veel kerken, veel kerkgenootschappen. De één voelt zich hier thuis. De ander daar. Maar er blijft maar één Heere. Er is maar één hemel. Er is maar één waarachtige bekering.

En nu is het genade om toch met elkaar te blijven praten. Van elkaar te blijven houden. Naar elkaar te blijven luisteren. Met elkaar in gesprek te blijven. Elkaar te blijven onderwijzen. Te verdragen. Te vertellen van de wegen die de Heere wijst. Nee, de één moet de ander geen verwijten maken. Dat is van de duivel. Die probeert de weg van de Heere altijd te maken tot een oorzaak van ellende.

Er zijn veel geesten. Maar beproeft of ze uit God zijn. Want de Heilige Geest werkt als eerste vrucht de liefde uit. En daarin herkennen al Gods kinderen elkaar.  Er bloeien in Gods hof drie bloemen. Het is het geloof, de hoop en de liefde. Maar de meeste van die is de liefde.

En deze overwint alles.