Genade in gevaar!!

Mensen moeten van dood levend worden gemaakt. Dat is kort gezegd. Maar het houdt heel veel in. Genade doet wat in het leven van mensen. Alleen, dat gaat men zich op de weg van de genade pas bewust worden. Genade wil al het oude in het leven van een mens doen sterven. Geeft daarentegen iets nieuws terug. Deze verandering gaat een geheel leven door. Het gaat gepaard met het ontdekkende licht van Gods Geest. Het doet keer op keer zien wie we zijn. Maar ook wie we niet mogen zijn. Het geeft schuld en berouw. Wat gepaard gaat met tranen en zwijgen. Het zoekt zichzelf niet te rechtvaardigen. Om zo te proberen de zonde aan de hand te houden. In een weg van dagelijks capituleren wordt  een nieuw mens geboren. Het is de wedergeboorte die in het leven plaats moet vinden wil het goed zijn. Deze werkt nooit een groeien in de hoogte uit. Alles wat maar ruikt naar hoogmoed wordt door de Heere tegengegaan. Genade verdiept. Genade loutert. Genade maakt klein. Heel klein. Genade leert steeds weer zichzelf te verfoeien.

Deze verandering in het leven is iets wat persoonlijk is. Het gaat een heel mens aan. De verandering blijft niet onopgemerkt. Niemand behoeft zijn eigen bekering te bespreken. Want de vrucht van de bekerende genade is voor iedereen duidelijk. Alleen, het werkt altijd twee dingen uit. Aan de ene kant zijn er diegenen die verblijd zijn met de omkeer. Zij zoeken die kleintjes in de genade verder te onderwijzen. Ja in een samen op weg hebben ze in alles de eer van God op het oog. Terwijl een veel grotere groep alles zal doen de verandering tegen te gaan. Dan komt er al direct de strijd in het leven van die mens die genade mag ervaren. Er komt als het ware een heilige oorlog.  Het is de grote vraag of een mens met genade bestand is tegen datgene wat op die prille verandering afkomt. Geeft hij zich over aan de bekering of krijgt hij de tegenwoordige wereld liever. Gaat hij weer terug naar de plaats waar hij vandaan kwam. We zouden ook kunnen zeggen: Wint zijn hoogmoed het? Bekering vraagt een heel resoluut leven. Bekering vraagt duidelijke standpunten. Bekering vraagt het breken met die mensen die een verkeerde invloed hebben. Bekering doet kiezen voor God en tegen de mammon. Het is niet mogelijk twee heren te dienen. Dat duldt de Heere niet.  Het is het één of het ander. Kortom het is een weg van steeds terugkerende zelfverloochening. In het verdere zal blijken of de oude mens het de nieuwe gewonnen zal geven.

Het belangrijkste in het leven zijn de grenzen die de Heere wijst. Het is een zien op de genade die de Heere geeft. Elk mens zoekt zijn eigen grenzen van nature. Zijn eigen weg. Ja, ook mensen met genade staan hier aan bloot.  Hij zoekt de weg van bukken en buigen niet. Hij is niet tevreden met dat wat de Heere heeft gegeven. Hij zoekt meer. Hij zoekt verder te komen in het leven. Hij zoekt de winst. Hij zoekt als het ware een titel. Een lintje. Het is, kortom, nooit genoeg. De Heere leert een mens tevreden te zijn met datgene wat de Heere hem heeft toebedeeld. Die tevredenheid is ook weer een genade van de Heere. Ontevredenheid en eerzucht is vaak het begin van een weg die van de Heere afleidt. Het geeft onrust. Het geeft geen vrede. Er komt gebrek aan tijd. Men is niet meer bezig met datgene wat de Heere heeft gegeven. Om zich in die weg van genade met genade te verdiepen. Men zoekt de groei in de hoogte. Zo komt op genade dus strijd van binnen en van buiten. Het zien van deze machten geeft een afhankelijker leven. Het doet vragen om onderscheidende genade. Om te zien welke de genade is die de Heere schenkt.