Groeien in genade.

Er zijn soms van die begrippen die je maar tot je neemt zonder nu eigenlijk te weten waar het over gaat. En daarvan is : Groeien in genade. Ja, want hoe moet je nu uitleggen wat dat is.

 Groeien in genade staat tegenover het verachteren in de genade. Tja, dus nog zo’n moeilijk begrip erbij. Wat is nu groeien in de genade en wat is nu verachteren in de genade.

Genade is alles wat je voor niets krijgt. Als de Heere je genade schenkt dan is dat iets wat Hij je onvoorwaardelijk geeft. Je hebt het niet verdiend. Want je staat  door wie je bent bij Hem in de schuld. Maar Hij vergeeft je het alles uit genade. Onvoorwaardelijk. Om niet. Dat is een groot wonder. Wanneer je mag weten dat de Heere je al je zonde en al je schuld om niet heeft kwijtgescholden. En, er ook nooit meer op terugkomt. Wat een wonder!

Het zou echter vreemd zijn als je nooit aan zo’n wonder zou twijfelen. Want wanneer je weer eens op jezelf ziet: hoe is het dan toch mogelijk dat er En is Die je vergeven heeft.

Toch is er veel meer verbonden aan de genade die de Heere schenkt. Want, Hij schenkt het keer op keer. En wat schenkt de Heere nu keer op keer. Ja, Hij schenkt overvloedig genade. Maar staan we er wel eens bij stil waar die genade nu uit bestaat. Natuurlijk, dat is vergeving van zonden. Ja, maar wat houdt dat dan in voor het verdere van je leven. Kan je dan gewoon verder leven met de wetenschap: mij is barmhartigheid geschied. En dat doet de Heere nu voortaan.

Nee, dat is niet waar. Er is naast de vergeving van zonden iets bijzonders gekomen. Je leeft niet meer voor eigen rekening. Maar je leeft voor rekening van een Ander. En die Ander is de Heere Jezus. Voortaan ben je niet meer van jezelf. Je bent een volgeling geworden. Een volgeling van de Heere Jezus. En je gaat in de weg die Hij je wijst.

Velen denken daar niet over na. Ze gaan en ze staan waar ze denken dat ze wel zullen genieten en waar ze het wel fijn zullen vinden. De Heere daarentegen wijst de weg. En in die weg gaan de Zijnen. En is dat dan altijd een weg van genieten? In eerste instantie niet. Dan is het een je afvragen wat je op die weg nu hebt te zoeken. Het is dikwijls niet aanlokkelijk om in de wegen van de Heere te gaan. Maar, en dat is iets om goed te onthouden: na het zure geeft Hij het zoet. Want wanneer de weg wordt vervolgd komt altijd een moment van verwondering. In de eerste plaats om Wie de Heere is. En dat is dan : een Waarmaker van Zijn Woord.

Hij had gezegd: Dit is de weg en bewandel die. Je begreep er eerst niets van. En velen met je. Maar je ging toch. Dikwijls was het een eenzame weg. Een weg waar je misschien nog bevreesd voor was ook. Een weg waarin je misschien dacht om te komen en alles te verliezen. En, en dat is dan al zo belangrijk, waarin je de Heere zo nodig had. Je vertrouwde Hem. Want als Hij het was Die je deze weg had gewezen, dan zou Hij ook instaan voor het verloop van de weg. En dan zou zeker de Heere ook een doel hebben met de uitkomst van die weg.

Dus in het vertrouwen ging je de weg. En aan het eind ervan, in een rustiger vaarwater, verwonder je je over Hem. Over Zijn trouw. Zijn wijsheid. Zijn liefde, Zijn geduld. Over alles wat Hij je weer in die weg, die eerst zo onmogelijk leek , heeft geleerd. Kijk, dat is nu groeien in genade. Als er een kind wordt geboren blijft het als het goed is niet altijd in de wieg liggen. Dus als de Heere een goed werk in het leven van iemand begint, wanneer Hij genade schenkt, dan zal Hij ook zorgen dat die genade meerder wordt. Dat is groeien in genade.

Ja, en dan kom ik op verachteren in genade. Wanneer je eigen wegen gaat. Wanneer je denkt het allemaal wel te weten en wanneer je denkt niets meer te hoeven leren, dan staat de genade stil. Dan raak je achterop.

Dus we hebben altijd te staan naar een groei in genade. En dat wordt alleen ervaren in het gaan in Zijn wegen. Dat houdt dan in: luisteren naar Zijn stem en in gehoorzaamheid gaan.