Een les bij het kruisdragen.

Het wordt nogal eens zo voorgehouden alsof de Heere Jezus een martelaar is geweest. Integendeel, deze Jezus was een Held. Hij ging de Via Dolorosa. Hij hing aan het kruis. Hij droeg de zonden van Zijn Kerk. Hij ging de dood in. Doch deze kon Hem niet houden. Achter de dood lag het leven. Hetwelk Hij aanbracht voor diegenen die van eeuwigheid zijn geroepen. In de tijd worden ze allen door genade gezaligd. Zij worden gehaald uit een ruisende kuil. Ze worden verlost van het grootste kwaad en gebracht tot het hoogste goed. Dit godswerk tekent hun gehele leven. Het is ook voor hen een leven van strijd. Van pijn en verdriet. Van schijnbare onmogelijkheden. Maar niets en niemand kan hen uit die doorboorde handen trekken. Zo gaan ze van kracht tot kracht steeds voort.

Al Gods kinderen leren in dit leven verstaan wat het de Heere heeft gekost om hen te redden van het verderf. Zij gaan zelf bevindelijk ook zo’n weg. Het leven is voor hen niet gemakkelijk. Het is vaak bijna onmogelijk. Maar boven hen zijn de zegenende handen van hun Vader. Deze laat hen geen ogenblik los. Alhoewel Hij hen leert het alleen van Hem te verwachten.

In het leven van al Gods kinderen komt het lijden terug. Het lijden om Christus’ wil. Zoals de Heere het Zijn discipelen meegaf: Ze hebben Mij gehaat, ze zullen het u ook doen. Toch gaan ze niet ongewapend de strijd tegemoet. Al Gods kinderen zullen leren strijden met hun geloof en met het Woord. In eigen kracht kunnen ze het niet. Dat laat het leven van Simson ons zien. Maar in de kracht van Gods Heilige Geest zullen ze staande blijven in het heetst van de strijd. Wanneer schijnbaar niemand meer naar hen omziet, ze zullen blijvend ervaren dat er engelen om hen heen zijn.

Gods kinderen dragen het beeld van de Heere Jezus in hun leven. Aan de ene kant zijn ze veracht en bespot. Doch in de kracht van de Heilige Geest gaan ze onverstoord hun weg. Goed doend. Ja zelfs aan hen die hen haten. Ze leren afzien van al diegenen die het gemunt hebben op hun ondergang. Ze leren uiteindelijk als mensen die gefundeerd zijn op het Fundament Christus hun weg te vervolgen in alle ramp en tegenspoed. Ja, ze groeien op zoals de eerste psalm bezingt.

Zij die lijden om Christus’ wil zijn diegenen die straks uit de grote verdrukking komen. Hun klederen zijn witgewassen in het bloed van de Heere Jezus. Ze zijn in het leven door lijden geheiligd. Ja de bevinding in het leven werkt de lijdzaamheid. Om nu met lijdzaamheid de weg te vervolgen. Hoe moeilijk deze ook is. Hoe het ook mag tegenlopen.

De Heere geeft Zijn kinderen een kruis. Hij meet eerst de schouders van hen en legt het er vervolgens op. Dat kruis is de doorn in hun vlees die ze moeten houden om te verstaan dat ze aan genade genoeg hebben. Daarbij krijgen ze nog de les dat de kracht van de Heere in hun zwakheid wordt volbracht. Die kracht van de Heere zorgt dat zelfs bij het zwaarste kruis toch nog vruchten worden gezien. Het zijn de vreedzame vruchten. Tot eer van Gods Naam. En zouden wij daar niet over mogen spreken? Het zijn lessen voor Gods kinderen die nodig zijn te weten. Het doet hen de strijd niet ontvluchten. Maar het leert hen erin te volharden.