Zonder kruis geen kroon.

Het leven van genade gaat nooit zonder kennis van het kruis. Het leven der genade komt voort uit het volbrachte kruiswerk van de Heere Jezus. Hij is in alle benauwdheden geweest. Daarom kan Hij in ons kruis zijn. Hij begrijpt ons. Hij helpt ons. Hij steunt ons. Allen die Hem volgen krijgen in hun leven vroeg of laat te maken met het kruis in hun eigen leven. Ze zullen in dit leven de Heere moeten leren volgen in het dragen van dat kruis.  Zoals Hij Zijn kruis droeg, zo moeten ook zij het doen. Ze zullen in deze weg geoefend en gelouterd worden. Ja ze zullen meer vruchten dragen wanneer het kruis zwaarder drukt. Dat alles kan alleen door de kracht van het Bloed. Die over dood en graf is heengegaan in de opstanding van de Heere Jezus. Met de uitstorting van Gods Geest is het volharden  in die strijd mogelijk gemaakt. Al Gods kinderen zoeken in hun kruis de Heere te zien. Ze kunnen er zo naar hunkeren om bij dat te dragen kruis iets te mogen zien door het geloof van die opgestane Levensvorst. Die het zaligmakende werk mogelijk heeft gemaakt. Om zelf in het dragen van dat kruis geheiligd te worden. Het kan alles zo verborgen zijn. Maar door Gods Geest wordt toch vroeg of laat hun wens vervuld. Onverwacht en ongedacht openbaart Hij Zich aan de Emmaüsgangers. Ze  zien Hem als de opgestane Heere Jezus. Die hen de weg verder zal wijzen in het leven. Ook in de weg van het kruis dragen. Dan is het dragen van het kruis door Hem voorgedragen. En weten ze niet te zullen bezwijken op de weg. Het geeft berusting. Het geeft moed en krachten. Het geeft ootmoed. Het geeft tranen van geluk en bevrijding. De Heere leidt Zijn kinderen alleen op de weg. Toch geeft Hij, waar nodig,  mensen die elkaar begrijpen en verstaan in het dragen van het kruis. Om nu samen te spreken over de grote daden van God terwijl het kruis wat drukt zo zwaar is dat niemand begrijpt dat het te dragen is. Het evangelie van genade blijft altijd een werk wat Gods eer op het oog heeft. Daarom zal het altijd in  de diepte worden geleerd. In de diepte van een te dragen kruis. In een weg van onmogelijkheden is plaats voor een wonder. Genade wordt niet verspeeld. Genade wordt niet als parels voor de zwijnen gegooid. Het is een leven van zuchten voor er iets van genade in een mens wordt gelegd. Genade zal altijd genade blijven. Niemand leert als een rechthebbende wat het is om van genade te leven.

De wereld zingt van vrede, van vrede en geen gevaar. Gods kinderen leren dat het zo niet is. Er zal geleerd moeten worden dat er pas een kroon komt na het dragen van het kruis wat de Heere in het leven oplegt. Het moet een levenslange les zijn om te strijden tegen de wereld, de duivel en het eigen boze hart. Juist in het kruis wat drukt. Ze moeten leren met lijdzaamheid de weg te gaan. Ze moeten leren dat dit de bevinding is die nodig is. Ze leren uiteindelijk te roemen in het kruis. Enerzijds in het volbrachte werk van de Heere Jezus aan het kruis. Anderzijds leren ze ook danken voor het eigen kruis wat de Heere hen tot zegen doet worden. Ze leren dat ze verwaardigd worden het kruis de Heere na te dragen. Dat ze in het dragen van dat kruis elke dag genade nodig hebben. Was er geen kruis in hun leven, dan zouden ze als de bekeerde mensen in eigen oog denken zo de hemel in te gaan. Zo is het echter niet. Het kruis is nuttig en noodzakelijk dicht bij de Heere te blijven. Dit leert mijn ziel U achteraan te kleven. Gods kinderen leren hun weg stil en gerust te gaan. Ze eten en drinken van datgene wat de Heere hen aanreikt om de weg te gaan. Vol te houden. Daarbij mogen ze af en toe ervaren hoe na het zure het zoet tot hen komt. Dit zijn echter maar momenten. Want de Heere zegt tot de kinderen Israëls dat ze voort moeten trekken. Eerst na het uitdragen van het kruis wacht de kroon.