En leert van Mij.........

De dagen van Advent zijn weer aangebroken. Een begin van het kerkelijk jaar is weer gemaakt. De Kerk is in verwachting. Er wordt uitgekeken naar de dagen van Kerst. Waarop de geboorte van de Heere Jezus wordt herdacht. Gekomen als een Kindje in de kribbe. Voor Hem was geen plaats, zo leek het. 

En toch werd er naar uitgekeken. Want de herders in de velden zongen met de engelen het lied in de velden van Efratha. En daar was Simeon. En Anna. Een Maria droeg het Kind onder haar hart. Johannes zou Zijn komst aankondigen. En zo werd alles toch in gereedheid gebracht. Om de Schriften te vervullen. Zoals de profeten het hadden voorzegd.

De Heere Jezus is gekomen. In de volheid van de tijd. Op het tijdstip door God Zelf bepaald. In doeken werd Hij gewonden. Aanbeden door de wijzen uit het Oosten. Een groot Koning als een arm Kind. Maar door Zijn armoede worden mensen rijk. Armen heeft Hij met goederen vervuld. En rijken gans ledig weggezonden. En Zijn armoede bracht een Rijkdom die alle rijkdom van deze wereld ver te boven gaat. Alleen, daar moet plaats voor gemaakt worden.

Het inleven van je armoede. Het zien hoe schuldig je staat tegenover God. Het rechtvaardig verloren moeten gaan door Zijn Toorn. En onder het recht. Die met hun zonden en ellenden tot Hem Zich ter genezing wenden. Zij krijgen in een weg van geloof en schuldvergeving deel aan de Rijkdom Christus. Voor hen gaan de doeken af van dat Kind in de kribbe. Zij gaan ervaren welke die Rijkdom is.

Zeker is het genade wanneer we mogen geloven dat ook onze zonden bij het kruis zijn gebracht.  Maar daar is meer. Het is in een weg van volgen van het kerkelijk jaar dat al deze dingen worden uitgestald. De nederige geboorte met het Kerstfeest. Het onderwijs door de Heere Jezus in de tijd die ligt tot Paasfeest. Zijn lijden en sterven. Zijn opstanding. De Hemelvaartsdag. En dan de tijd van uitzien naar de Trooster. De Heilige Geest, Die met het Pinksterfeest zo rijk werd uitgestort. Die Heere is en levend maakt.

Het is niet zo dat er ook maar iets is gebonden aan de data die men hier in het kerkelijk leven aan heeft verbonden. Kerst kan het worden in een tijd van Advent. Pinksteren kan het ook zijn in de winter. De Heere is aan tijd of plaats niet gebonden. Doch bij alles geldt: Leert van Mij.

Mefiboseth zat elke dag aan de tafel bij koning David. Hij kreeg te eten. En kwam nooit iets te kort. Zo is het bij allen die door Woord en Geest geleid worden. En die door de Geest geleid worden zijn kinderen van God. Hun leven is als bij iedereeen. Het uitnemendste van ook hun leven is moeite en verdriet. Maar de Heere leert hen in de omstandigheden van het leven Wie Hij is. En wat Hij hen wil leren. Leert van Mij. Leert van Mij dat Ik zachtmoedig ben en nederig van aard. Zoals arm als Hij kwam in de kribbe van Bethlehem. Gewillig neergelegd in een beestenstal. Gekomen in de armoede. Om door Zijn gehoorzaamheid armen rijk te maken. Hen met Hemzelf te vervullen. En al wat aan Hem is dat is gans begeerlijk. Allen die Zijn verschijning hebben liefgehad zoeken Hem in hun zielsverdriet. Wanneer het zo donker kan worden door alles wat op hen afkomt. Wanneer het alles zo verward ligt. Zo uitzichtloos. Dan spreekt Hij Zelf. En leert van Mij dat Ik zachtmoedig ben en nederig van aard. Hij bukte onder Zijn kruis.

Dat houdt Hij de Zijnen voor.........