Het leven met de Heere.

Er is een keuze in het leven gemaakt. Om vanaf nu en voortaan met de Heere te leven. Voor Hem te leven. Hem te volgen. Te vragen wat Hij zegt. Te doen wat Hij wil. Dat houdt in dat het leven er niet gemakkelijker op is geworden. Want wat is de weg die de Heere van ons vraagt. Hoe wordt je dat duidelijk gemaakt.

Er zijn de tien geboden. De woorden die de Heere heeft gegeven om vanuit dankbaarheid naar te leven. Te leven tot eer van Zijn Naam. Hem lief te hebben boven alles en onze naaste als onszelf. Dat zal ons gehele leven voortaan tekenen. Niet meer is ons leven ons leven. Maar het is Zijn eigendom. Hij vraagt van ons dat we wandelen in Zijn wegen. En dat is iets wat we moeten leren. Zijn stem hierin te verstaan. Steeds opnieuw en keer op keer.

Doch dat is niet alles. Er is veel meer. Want wat is dan de weg die we in het naleven van de tien geboden hebben te gaan. De psalmist zong ervan: Gij weet o God hoe ik zwerven moet op aarde. Het is de beleving van al Gods kinderen. Het leven is een zwerftocht. Het is een verkeren in omstandigheden die niet altijd zijn naar het vlees. Integendeel, het is dagelijks een zuchten om helderheid in het maken van de juiste keuzes. De juiste antwoorden op de vragen die ons worden gesteld. De omstandigheden waarin we ons bevinden. Met ook daarin zoveel vragen voor onszelf. Die we maar niet kunnen beantwoorden.

Wanneer ons alles voor de wind gaat menen we de goedkeuring van de Heere te weten. Maar wanneer de tegenwind ons deel is geworden zoeken we ons heil bij Hem. De vraag is juist dan wat de Heere ons wil zeggen in de omstandigheden die ons ten deel zijn geworden. Dan is het daarom dat die tijden de slechtste vaak niet zijn voor het geestelijk leven. Hoe moeilijk ook. Is het zo dat de Heere bij ons is in de storm die is opgestoken? Of wil Hij ons iets anders duidelijk maken. Zijn we van het pad afgeweken. En is deze weg nodig ons weer terug te brengen bij Hem.

Het leven met de Heere is een steeds met Hem in contact staan. En blijven. En dat in het leven van alle dag. Leer mij Uw weg o Heere. Is er in mij een schadelijke weg, leidt mij op de eeuwige.

Het hart van mensen is van nature arglistig. Het is bedrieglijk. En dat geldt ook voor Gods kinderen. Die zo snel denken wel te weten hoe het is en hoe het moet. Het alles zo snel en gemakkelijk uitleggen zo het hen past. De Heere leert anders. Is er in MIJ een schadelijke weg. Leidt mij op de eeuwige.

In het leven van elk van Gods kinderen kunnen de vragen oprijzen. Veel vragen. Met daarop geen antwoord. Tot het duidelijk wordt gemaakt van en door de Heere. Het is niet om uwentwil.....het is om Mijns heiligen Naams wil......dat zij u bekend. Het zien op Jezus. Hij, de Man van smarten. Hij was het Die ons heil bewerkte. En zouden we Hem dan niet ons hele leven prijzen met lofgezang. Niet klagen. Maar dragen. Vragen om kracht. Om zo met lijdzaamheid de weg te gaan die de Heere heeft gewezen. De omstandigheden waarin we ons bevinden.

Zo wordt het Paasfeest. De Heere is waarlijk opgestaan. Hij is van Simon gezien. Maar ook van mij. Daar zag ik Hem in Zijn lijden. In het Borgtochtelijk dragen van de schuld die mij toekwam. Hij mijn zonden. Ik Zijn genade. Hij de kruisweg. Hij de dood. Om mij het leven te schenken met en door Hem.

Zo wordt het stil. Hij gaat voorop. Hoe de weg ook gaat. Ik achter Hem aan. Zeker zijn dat niet de gemakkelijkste wegen dikwijls. Maar in Zijn goedheid en genade wijkt Hij nimmermeer van ons. Soms is het niet gemakkelijk of helemaal niet te zien. Maar zo Hij vertoeft, verbeidt Hem. Hij zal gewisselijk komen. Niet achterblijven. En het Licht doen opgaan in elke nacht.