De opstandingkracht van de Heere Jezus.

Mensen spreken zo dikwijls over heilsfeiten zonder ze recht te verstaan. Men kan ook geen heilsfeit afzonderlijk bespreken. Door het gehele leven van de Heere loopt een lijn. Deze gaat over dood en graf. Om uiteindelijk ook na Zijn opstanding verder te gaan. In de Hemelvaart en uitstorting van Gods Geest. Dan is het gehele verlossingsplan pas een feit. En van daaruit worden zondaren in de tijd  met God verzoend. Zalig gemaakt. Uit genade. Door het geloof.

Wanneer Christus in het graf was gebleven, de dood was niet overwonnen. Wanneer Hij nog op de aarde was, de Heilige Geest was niet uitgestort. Wanneer Deze niet was gekomen, er werden geen gaven aan mensen geschonken. En zo hangt alles met elkaar samen. 

Om te delen in de opstandingkracht van Pasen is het goed de dingen recht te verstaan. Want er komt een leven vanuit het geloof in deze kracht. Er moet dus worden toegepast. Dit in het nieuwe leven waarvan wij spreken over een nieuw en godzalig leven. Dan is het oude voorbij. Er is een streep gezet. De Heere denkt niet meer aan datgene wat is geweest. Maar het is ook zaak dat wij die streep laten staan. Niet steeds terugvallen in oude zonden en gewoontes. Daarvoor hebben wij voortdurend de kracht van de Heilige Geest nodig. Daarom bidden wij: Och, schonk Gij mij de hulp van Uwen Geest. We hebben licht nodig. Onderwijs. Een geheel leven. De één hierbij. De ander mist wat anders. Doch in een gemeenschap der heiligen mogen we elkaar dienen met de genadegaven die we elk persoonlijk ontvangen. Niet vanuit een boek. Om er vervolgens over te praten. Nee, het is zaak eruit te spreken. Uit datgene wat persoonlijk van de Heere werd en wordt geleerd.

Het blijft in het leven dus niet bij Pasen. Het moet nog verder. Het moet naar de Hemelvaart. Om vervolgens nog het Pinksterfeest te leren verstaan. Natuurlijk mogen wij blij zijn met het Paasfeest. Natuurlijk mogen we troost putten uit dit heugelijke feit. Maar de pijl blijft altijd verder liggen. Ook met het Paasfeest. De Heere is zeer zeker opgestaan. Het kan een Elim zijn. Even rusten. Maar Hij blijft nog een poos op de aarde. Dan is er nog steeds geen leven vanuit het geloof. Thomas wil Hem zien. Maria wil Hem aanraken. Maar zalig zijn zij die het niet zien, doch leren geloven.

De opstandingkracht van de Heere is een kracht die verder reikt dan men zou kunnen denken. De opstandingkracht van de Heere houdt meer in dan voor mogelijk werd of wordt gehouden. Het is die kracht die staande houdt in het heetst van de strijd. Het is die kracht die nooit de val van Gods kinderen wil. Daar is aan verbonden het leven met het Woord van God als leidraad. Het levende Woord. Het leven dat hieruit voortkomt heeft gezag en duldt geen tegenspraak. Het is duidelijk en absoluut. Al Gods kinderen krijgen het  lief. Ze moeten leren als eikenbomen door het leven te gaan. Dat is niet vrucht van een les die ze eens hebben ontvangen. Het is genade te leren dat op Gods leerschool levenslang onderwijs nodig is. Om verder geleid te worden op de weg die is naar de godzaligheid. Dan leert Paulus roemen in de verdrukking. Omdat juist de omstandigheden door de Heere worden gegeven tot oefening van ons geestelijk leven. Juist daarbij wordt de vraag naar meer genade gehoord. Geef mij verstand met goddelijk licht bestraald.