Laat Hem besturen en waken.

We zijn en blijven mensen. Eigenwijze mensen. Die het altijd beter weten. Die het liefst de Heere de wet voorschrijven met onze ellenlange gebeden. In de regel wordt ons verlanglijstje keer op keer afgewerkt. Of de Heere dit even wil regelen. En of Hij dat even wil doen. Nee, we vragen niet om onheil. Het zou mooi zijn als de Heere het zo zou willen maken dat we een hemel op aarde hier hebben. Zeker, we geloven dat de Heere machtig is om het te doen. Om het ook zo te maken zoals wij ons dat voorstellen. Eigenlijk zijn we zeer teleurgesteld dat het tegendeel gebeurt. Het leven gaat niet zoals wij ons dat zouden wensen. Het leven gaat geheel anders. Niet zelden is verdriet, pijn en tegenslag ons deel. En is opstand het gevolg bij diegenen die het zich zo heel anders hadden gewenst. Een afkeer van die God Die ze zich op deze wijze niet in hun leven wensen.

Doch het kan ook anders. Alles wat tegen is brengt mensen bij de Heere. Dichter bij de Heere. Op een andere wijze bij de Heere. De lange gebeden hebben een eind. Het praten wordt zwijgen. Het spreken wordt luisteren. En juist daar gebeurt, als de Heere het zo geeft, een wonder. Niet langer is het een vragen en eisen om datgene wat wij willen. Maar het wordt een noodkreet. Om geholpen te worden. Door diezelfde God, waarvan we toch, ondanks alles wat tegen is, overtuigd zijn dat Hij wonderen kan doen. Uit alle benauwdheid redt.

Dan mag er een opmerken worden geboren. En een lied wordt gezongen. Omdat de Heere toch hoorde. Toch verhoorde. Maar heel anders dan was gehoopt. Of verwacht. Er wordt gezien dat de Heere veel wijzer is dan mensen. Dat Hij niet geeft wat mensen denken dat goed voor hen is. Maar Hij schenkt meer. Hij schenkt waarvan Hij weet dat zij juist dat nodig hebben om bij Hem te komen. En te blijven. Dwaalzieke mensen. Die van zichzelf zo snel van hem weglopen. Blijven weglopen. Opnieuw opnieuw weglopen. Onverbeterlijke mensen die van huis uit de hoogmoed meedragen. En deze nooit kwijt raken.

Geen lange gebeden. Maar toch dicht aan de troon van Gods genade. Lege handen. En enkel een zucht. Wetend dat zonder de zorg van de Heere het alles keer op keer op niets zal uitlopen. Laat Hem besturen en waken. Het is wijsheid wat Hij doet. Zo zal Hij alles maken. Dat gij u verwonderen moet. Dagelijks klinkt het in hun hart. Zo zal Hij alles maken. Dat gij u verwonderen moet. Geen verlanglijstje of de Heere het zus of zo wil doen. Maar de wetenschap dat wat Hij doet altijd goed is. Opmerken. Erkennen dat de Heere God is. Dat Hij wonderen doet. Keer op keer.

De Heere zorgt. Hij laat geen van Zijn kinderen alleen. Hij wijst de weg. Hij zorgt dat het kan. En met alles heeft Hij een doel. Opdat Zijn lof verkondigd worde. Zijn Naam geheiligd. Zijn Koninkrijk uitgebreid. Zondaren gezaligd. Gered uit hun doodstaat. Gebracht van het grootste kwaad tot het hoogste goed. Vergeving van zonden. En straks een eeuwig leven.

Mensen zijn van nature allen gelijk. Ze houden zo graag het stuur van hun leven in handen. Ze zorgen zo graag voor zichzelf. Ze weten zo goed hoe het allemaal moet. En het zou zo mooi zijn als de Heere hen daar een handje bij helpt. Doch gebracht op de plaats waar de Heere ze wil hebben, op hun knieŽn voor Zijn troon, worden lessen geleerd. De rollen worden omgedraaid. Laat niet ik mijn leven besturen. Laat niet ik over mijn leven waken. Maar, laat Hem besturen en waken. Want, het is wijsheid wat Hij doet. Zo alleen zal Hij alles maken, dat gij u verwonderen moet.

Ootmoed is een vrucht van genade. Zelfkennis leert de hoogmoed in het eigen leven zien. De strijd tegen het eigen ik wordt een leven lang gevoerd. Nooit is men die strijd te boven. Doch de Heere blijft Dezelfde. Ook in  die dingen. Hij leert mensen af te zien van zichzelf. Op te zien naar Hem. Alles van Hem te verwachten. Het stuur van het levensschip in Zijn handen te leggen. Zeker leert Hij geen lijdelijkheid. Maar wel de lijdzaamheid.

Nogmaals, laat Hem besturen, waken. Het is wijsheid wat Hij doet. Zo zal Hij alles maken. Dat gij u verwonderen moet. Geen wegen naar het vlees. Veel vragen zonder antwoorden. Doch in vertrouwen zal uw sterkte zijn. Vrees niet, geloof alleen.